Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2010

Μικρός Σεπτέμβρης.

Περνούν οι μέρες και φτάσαμε στον Σεπτέμβρη. Έχει μικρύνει η μέρα αρκετά, σήμερα έπεσαν οι πρώτες ψιχάλες. Διάθεση μελαγχολική, ζεστός καφές και μια αίσθηση ανασφάλειας για το χειμώνα που πλησιάζει.

Για το φθινόπωρο προγραμματίζονται μια μετακόμιση (δική μου), μια ακόμη μετακόμιση (όχι δική μου αλλά που με επηρεάζει) και προγραμματισμός επαγγελματικών σχεδίων. Όλα καλά με τη κρίση, λεφτά δεν υπάρχουν, τα πράγματα κινούνται αργά αλλά κάτι πρέπει να κάνω.

Νομίζω πως αυτό που πάντα απέφευγα ('κοινωνική ζωή - δημόσιες σχέσεις) θα πρέπει να μπει σε καθημερινή βάση. Οι γνωριμίες καλώς ή κακώς πάντα βοηθούν. Για όσο αντέξω θα το προσπαθήσω και όπου βγει.

υ.γ. διάβασα το post του impressed guy και μου άφησε μια γλυκιά μελαγχολία. Όλα κάποτε τελειώνουν είναι αλήθεια απλά όταν το ζεις είναι πάντα πιο δύσκολο. Στεναχωρήθηκα για την εξέλιξη της ιστορίας και μακάρι να μην είναι αλήθεια. Το blog του είναι από τα πιο καλαίσθητα που υπάρχουν και τα κείμενα του πάντα έβγαζαν μια ισορροπία. Αλλά η ζωή συνεχίζετε φιλαράκο....

3 σχόλια:

mahler76 είπε...

εμένα πάλι ο Σεπτέμβρης και αυτός ο καιρός μου φτιάχνουν την διάθεση είναι η αλήθεια :)

Coco είπε...

επειδή διαβάζω το "Δεκαέξι" του Κορτώ έβαλα αναζήτηση το όνομα του συγγραφέα, άρθρα και εικόνες. Στις εικόνες έβγαλε ...το ποδήλατο, και έτσι βρήκα το μπλογκ !
καλές διαδρομές -
(και ψιλόβροχο με ποδήλατο εμένα μού φτιάχνει την διάθεση)!

όχι και τίποτα είπε...

@mahler: κι εμένα μου φτιάχνει τη διάθεση αυτός ο καιρός τελικά. Μάλλον αυτή είναι η εποχή μου.

@coco: το διάβασα κι εγώ το βιβλιο. τελευταία έχω κι εγώ κόλημα με το ποδήλατο και ο μελαγχολικός καιρός βοηθάει. Σ'ευχαριστώ που μπήκες στην μικρή μας παρέα.