Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

Όταν Δεν Ξέρω Τι Θέλω....


Και νομίζω ότι μου συμβαίνει συχνά. Να μην ξέρω τι θέλω.  Πάντα νόμιζα πως ήθελα σχέση. Πάντα ζήλευα τα ζευγάρια. όλους αυτούς που πάνε πάντα δυο δυο.  Πάντα ήθέλα να είμαι σαν αυτούς. Και όταν μου δίνετε η ευκαιρία για κάτι τέτοιο κάνω πίσω. Ίσως φοβάμαι. Ίσως έχω καιρό να υπάρξω σε σχέση. Πάντως τώρα που μου δίνετε η ευκαιρία να κάνω σχέση, είμαι έτοιμος να φύγω. Για κάποιο λόγο αρνούμαι να μοιραστώ πράγματα με κάποιον. Θέλω την ηρεμία μου. Να μην νιώθω ότι εξαρτώμαι από κάποιον. Να φτιάχνω το ημερήσιο μου πρόγραμμα μόνος μου και να βάζω όποιον θέλω για όσο θέλω. Χωρίς αναφορές για το που ήμουν, τι θα κάνουμε το βράδυ, γιατί δεν έστειλα μήνυμα.....  Απλά όλα αυτά με κουράζουν. Ίσως βέβαια το άτομο αυτό να μην αυτό που ψάχνω. Ίσως με τον κατάλληλο να μην νιώθω πίεση αλλά άνεση στο να συνυπάρχω μαζί του. Ίσως πάλι να μην ξέρω τι θέλω. 

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

Περιμένοντας το καλοκαίρι....



..... κάθομαι στο γραφείο και δουλεύω. Μια ματιά έξω από το παράθυρο και βλέπω το φεγγάρι. Πεντακάθαρο. Καλοκαιριάζει σιγά σιγά. Οι τελευταίες μέρες κυλούν ευχάριστα. Η φετινή άνοιξη με βρίσκει μόνο μου και είναι η πρώτη φορά που νιώθω χαρούμενος γι' αυτό. Πέρσι η άνοιξη με βρήκε μπερδεμένο. Φέτος τα έχω ξεκαθαρίσει και ας είμαι μόνος. Είναι για καλό και το ξέρω.  Έχω διάθεση να βγω έξω με φίλους, να πιω, να περπατήσω αλλά όταν θέλω να αποτραβιέμαι και να μένω μόνος. Ούτε που σκέφτομαι τις διακοπές, ούτε που σκέφτομαι τα ζευγαράκια στις παραλίες. Θέλω η άνοιξη να ξεκινήσει μοναχικά και όπου βγει!   


P.S. 'το καμένο χώμα βγάζει, έτσι και πέσει μια βροχή, τα ωραιότερα λουλούδια, που' χω δει' (Μαριανίνα Κριεζή)